ولادیمیرویچ پوتین در ۷ اکتبر ۱۹۵۲ در شهر لنینگراد و کشور روسیه که به اتحاد جماهیر شوروی معروف بود و در حال حاضر سنت پترزبورگ، روسیه نامیده می شود به دنیا آمد. وی افسر اطلاعاتی و از سیاستمدارهای روسیه بود که در حال حاضر به عنوان رئیس جمهور روسیه و در سالهای ۱۹۹۹ و ۲۰۰۸ و ۲۰۱۲ تا کنون خدمت کرده است و همچنین در سال های ۱۹۹۹، ۲۰۰۸ الی ۲۰۱۲ نخست وزیر کشور بود. در ادامه با ما همراه باشید تا به معرفی ولادیمیر پوتین بپردازیم.

معرفی ولادیمیر پوتین

پوتین در دانشگاه دولتی لنینگراد در رشته حقوق تحصیل کرد، جایی که آناتولی سبچاک استاد آن بود و بعدها یکی از سیاستمداران برجسته اصلاحات دوره پرسترویکا شد. پوتین ۱۵ سال به عنوان افسر اطلاعات خارجی برای KGB (کمیته امنیت دولتی) خدمت کرد که از جمله خدمت او شش سال در درسدن، آلمان شرقی بود. در سال ۱۹۹۰ با درجه سرهنگی از خدمت فعال KGB بازنشسته شد و به روسیه بازگشت تا سرپرست دانشگاه دولتی لنینگراد با مسئولیت روابط خارجی مؤسسه شود.

بلافاصله پس از آن پوتین به عنوان مشاور سبچاک، اولین شهردار سن پترزبورگ شد که به صورت دموکراتیک انتخاب شد. او به سرعت اعتماد سبچاک را به دست آورد و به دلیل توانایی خود در انجام کارها مشهور شد و تا سال ۱۹۹۴ به سمت معاون اول شهردار رسید.

در سال ۱۹۹۶ پوتین به مسکو نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان معاون پاول بورودین و مدیر ارشد کرملین، به کارکنان ریاست جمهوری پیوست. پوتین به همکار آناتولی چوبایس در لنینگراد نزدیک شد و در سمت های اداری ارتقا یافت. در ژوئیه ۱۹۹۸ رئیس جمهور بوریس یلتسین پوتین را به عنوان مدیر سرویس امنیت فدرال FSB که جانشین داخلی KGB منصوب کرد و اندکی پس از آن به عنوان دبیر شورای امنیت با نفوذ منصوب شد. یلتسین که در جستجوی وارثی برای تصاحب ردای خود بود و پوتین را در سال ۱۹۹۹ به نخست وزیری منصوب کرد.

اگرچه او تقریبا ناشناخته بود، اما محبوبیت عمومی پوتین زمانی افزایش یافت که یک عملیات نظامی سازمان یافته را علیه شورشیان تجزیه طلب در چچن آغاز کرد. مردم روسیه که از سال ها رفتار نامنظم یلتسین خسته شده بودند، از خونسردی و قاطعیت پوتین به شدت استقبال کردند. حمایت پوتین از بلوک جدید انتخاباتی، وحدت و موفقیت آن را در انتخابات پارلمانی دسامبر تضمین کرد.

معرفی ولادیمیر پوتین

دوره اول و دوم ریاست جمهوری روسیه

در ۳۱ دسامبر ۱۹۹۹، یلتسین به طور غیرمنتظره ای استعفای خود را اعلام کرد و پوتین را به عنوان رئیس جمهور موقت معرفی کرد. پوتین سختگیر و محجوب با وعده بازسازی روسیه، به راحتی در انتخابات مارس ۲۰۰۰ با حدود ۵۳ درصد آرا پیروز شد. به عنوان رئیس جمهور، او به دنبال پایان دادن به فساد و ایجاد یک اقتصاد به شدت تنظیم شده بود.

پوتین به سرعت کنترل ۸۹ منطقه در جمهوری روسیه را به دست گرفت و آنها را به هفت ناحیه فدرال تقسیم کرد که هر کدام توسط نماینده ای منصوب شده توسط رئیس جمهور رهبری می شود. همچنین حق حضور فرمانداران منطقه را در شورای فدراسیون و مجلس علیای پارلمان روسیه، حذف کرد.

پوتین برای کاهش قدرت سرمایه‌ داران و غول‌ های رسانه‌ ای غیرمحبوب روسیه که به اصطلاح «الیگارش‌ ها» نامیده می شوند، با بستن چندین رسانه و آغاز دادرسی کیفری علیه بسیاری از چهره‌های برجسته اقدام کرد. او با وضعیت دشواری در چچن مواجه بود، به ویژه از سوی شورشیانی که حملات تروریستی را در مسکو ترتیب دادند، حملات چریکی به سربازان روسیه از کوه های منطقه میشد، که در سال ۲۰۰۲ پوتین عملیات نظامی را پایان یافته اعلام کرد، اما تلفات همچنان بالا بود.

اعتراض پوتین به رئیس جمهور آمریکا

پوتین به شدت به رئیس جمهور آمریکا اعتراض کرد. جورج دبلیو بوش در سال ۲۰۰۱ برای کنار گذاشتن معاهده موشک های ضد بالستیک ۱۹۷۲ تصمیم گرفت در پاسخ به حملات ۱۱ سپتامبر به ایالات متحده در سال ۲۰۰۱، او را متعهد به کمک و همکاری در کمپین تحت رهبری ایالات متحده علیه تروریست ها و متحدان آنها کرد و پیشنهاد استفاده از حریم هوایی روسیه برای ارسال کمک های بشردوستانه و کمک در عملیات جستجو و نجات را داد. با این وجود، پوتین به گرهارد شرودر صدراعظم آلمان و رئیس جمهور فرانسه پیوست. همچنین در سال‌ های ۲۰۰۲ و ۲۰۰۳ به مخالفت با برنامه‌ های ایالات متحده و بریتانیا برای استفاده از زور برای سرنگونی دولت صدام حسین در عراق، پرداخت.

پوتین با بررسی شدن اقتصادی که پس از رکود طولانی‌ مدت در دهه ۱۹۹۰ از رشد برخوردار شده بود، به راحتی در مارس ۲۰۰۴ انتخاب شد. در انتخابات پارلمانی دسامبر ۲۰۰۷، حزب پوتین  و روسیه متحد، اکثریت قاطع کرسی‌ ها را به دست آورد. اگرچه عادلانه بودن انتخابات از سوی ناظران بین المللی و حزب کمونیست فدراسیون روسیه مورد تردید قرار گرفت، با این وجود نتایج، قدرت پوتین را تایید کرد. به دلیل یک ماده قانون اساسی که پوتین را مجبور به کناره گیری در سال ۲۰۰۸ می کرد، پوتین دیمیتری مدودف را به عنوان جانشین خود انتخاب کرد.

معرفی ولادیمیر پوتین

معرفی ولادیمیر پوتین به عنوان نخست وزیر

بلافاصله پس از اینکه مدودف با قاطعیت در انتخابات ریاست جمهوری مارس ۲۰۰۸ پیروز شد، پوتین اعلام کرد که منصب ریاست حزب روسیه متحد را پذیرفته است. مدودف با تأیید انتظارات گسترده، در ۷ مه ۲۰۰۸ چند ساعت پس از آغاز به کار، پوتین را به عنوان نخست وزیر کشور معرفی کرد. پارلمان روسیه هم روز بعد این انتصاب را تأیید کرد. اگر چه مدودف با پیشرفت دوره ریاست جمهوری خود قاطع تر شد، پوتین همچنان به عنوان قدرت اصلی در کرملین در نظر گرفته می شد.

در حالی که برخی گمانه زنی می کردند که مدودف ممکن است برای دومین دوره نامزد شود، او در سپتامبر ۲۰۱۱ اعلام کرد که او و پوتین – در انتظار پیروزی روسیه متحد در انتخابات هستند و موقعیت های خود را به تجارت خواهند رساند. بی نظمی های گسترده در انتخابات پارلمانی در دسامبر ۲۰۱۱ موجی از اعتراضات مردمی را برانگیخت و پوتین در رقابت های ریاست جمهوری با جنبش مخالفان روبرو شد، اما در ۴ مارس ۲۰۱۲ برای سومین بار به عنوان رئیس جمهور روسیه انتخاب شد.

پوتین پیش از مراسم تحلیف خود از سمت ریاست روسیه واحد استعفا داد و کنترل حزب را به مدودف سپرد. او در ۷ می ۲۰۱۲ به عنوان رئیس جمهور معرفی شد و یکی از اولین اقدامات او پس از تصدی پست، معرفی مدودف به عنوان نخست وزیر بود.

سومین دوره ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین

اولین سال معرفی ولادیمیر پوتین در ریاست جمهوری، به عنوان رئیس جمهور با تلاش و بسیار موفقی برای سرکوب جنبش اعتراضی مشخص شد. رهبران اپوزیسیون زندانی شدند و سازمان‌ های غیردولتی که از خارج بودجه دریافت می‌ کردند به عنوان «عوامل خارجی» برچسب‌گذاری شدند. تنش ها با ایالات متحده در ژوئن ۲۰۱۳ درست زمانی که ادوارد اسنودن در مقام پیمانکار آژانس امنیت ملی ایالات متحده (NSA)، پس از افشای وجود تعدادی از برنامه های سری NSA به روسیه پناه برد، شدت گرفت.

او به اسنودن اجازه داده شد در روسیه بماند و به نقل قول از پوتین «از آسیب رساندن به شرکای آمریکایی ما دست بردارد». پس از حملات شیمیایی در خارج از دمشق در اوت ۲۰۱۳، ایالات متحده مداخله نظامی در جنگ داخلی سوریه را مطرح کرد. در سرمقاله ای که در نیویورک تایمز منتشر شد، پوتین خواستار خویشتنداری شد و مقامات ایالات متحده و روسیه میانجیگری کردند تا به توافقی برسند که به موجب آن منابع تسلیحات شیمیایی سوریه نابود شود.

پوتین بیستمین سالگرد تصویب قانون اساسی پس از شوروی را در دسامبر ۲۰۱۳ با دستور آزادی حدود ۲۵۰۰۰ نفر از زندان های روسیه گرامی داشت. او در اقدامی جداگانه، میخائیل خودورکوفسکی، رئیس سابق شرکت نفتی یوکوس را که بیش از یک دهه به اتهاماتی که بسیاری از مردم خارج از روسیه ادعا می‌ کردند با انگیزه‌ های سیاسی صورت گرفته، در زندان بود، عفو کرد.

معرفی ولادیمیر پوتین

درگیری اوکراین و مداخله سوریه

در فوریه ۲۰۱۴ درست زمانی که دولت رئیس جمهور اوکراین ویکتور یانوکوویچ، پس از ماه ها تظاهرات مستمر سرنگون شد، یانوکوویچ به روسیه گریخت. پوتین با امتناع از به رسمیت شناختن دولت موقت کیف به عنوان قانونی، از پارلمان برای اعزام وی درخواست کرد.

تا اوایل مارس ۲۰۱۴، نیروهای روسیه و گروه‌های شبه‌ نظامی طرفدار روسیه عملاً کنترل کریمه، یک جمهوری خودمختار اوکراینی را به دست گرفتند. در یک همه پرسی مردمی که در ۱۶ مارس برگزار شد، ساکنان کریمه به پیوستن به روسیه رای دادند و دولت های غربی یک سری ممنوعیت سفر و مسدود کردن دارایی ها را علیه اعضای حلقه داخلی پوتین اعمال کردند. پوتین در ۱۸ مارس، با بیان اینکه کریمه همیشه بخشی از روسیه بوده است، معاهده ای را امضا کرد که شبه جزیره را به فدراسیون روسیه ملحق می کرد.

در روزهای بعد، بیشتر متحدان سیاسی پوتین هدف تحریم‌ های اقتصادی ایالات متحده و اتحادیه اروپا قرار گرفتند. پس از تصویب این معاهده توسط هر دو مجلس پارلمان روسیه، پوتین در ۲۱ مارس قانونی را امضا کرد که الحاق کریمه به روسیه را رسمیت بخشید.

در آوریل ۲۰۱۴، گروه‌هایی از افراد مسلح ناشناس مجهز به تجهیزات روسی، ساختمان‌ های دولتی را در سراسر جنوب شرقی اوکراین تصرف کردند و باعث درگیری مسلحانه با دولت در کیف شد. پوتین از این منطقه به عنوان Novorossiya (“روسیه جدید”) یاد کرد که ادعاهایی را از دوران امپراتوری تداعی می کرد و اگرچه همه نشانه ها حاکی از دخالت مستقیم روسیه در شورش بود، پوتین قاطعانه دست داشتن در جنگ را رد کرد.

در ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۴، پرواز MH17 خطوط هوایی مالزی با ۲۹۸ سرنشین در شرق اوکراین سقوط کرد و شواهد فراوان حاکی از آن بود که توسط یک موشک زمین به هوای ساخت روسیه که از قلمرو تحت کنترل شورشیان شلیک شده بود، سرنگون شده است.

سال های تحریم در معرفی نامه ولادیمیر پوتین

کشورهای غربی با تشدید تحریم‌ ها این موضوع را پاسخ دادند و این اقدامات همراه با کاهش شدید قیمت نفت، اقتصاد روسیه را به رکود کشاند. سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) تخمین زده است که بیش از ۱۰۰۰ سرباز روسی به طور فعال در داخل اوکراین می جنگند، آن هم زمانی که رهبران روسیه و اوکراین برای گفتگوهای آتش بس در مینسک واقع در بلاروس، در ۵ سپتامبر یکدیگر را ملاقات کردند. آتش بس کند شد، اما جنگ متوقف نشد و شورشیان طرفدار روسیه چندین ماه بعد را صرف عقب راندن نیروهای دولتی اوکراین کردند.

در ۱۲ فوریه ۲۰۱۵، پوتین با دیگر رهبران جهان در مینسک دیدار کرد تا طرح صلح ۱۲ ماده‌ ای را با هدف پایان دادن به جنگ در اوکراین تصویب کند. اگرچه نبرد برای مدتی کند شد، اما در بهار دوباره درگیری شدت گرفت و تا سپتامبر ۲۰۱۵، سازمان ملل تخمین زد که حدود ۸۰۰۰ نفر در نتیجه جنگ کشته و ۱٫۵ میلیون نفر آواره شده اند.

در ۲۸ سپتامبر ۲۰۱۵، پوتین در سخنرانی در مجمع عمومی سازمان ملل، دیدگاه خود را از روسیه به عنوان یک قدرت جهانی ارائه و ادعا کرد که می تواند نفوذ خود را در خارج از کشور نشان دهد، در حالی که ایالات متحده و ناتو را تهدیدی برای امنیت جهانی معرفی می کرد. دو روز بعد، زمانی که هواپیماهای روسی اهدافی را در نزدیکی شهرهای حمص و حماه هدف قرار دادند، روسیه یکی از شرکت کنندگان فعال در جنگ داخلی سوریه شناخته شد. اگرچه مقامات دفاعی روسیه اعلام کردند که هدف از این حملات هوایی برای هدف قرار دادن نیروها و تجهیزات متعلق به دولت اسلامی در عراق و شام بوده است، اما به نظر می رسد تمرکز واقعی این حملات بر روی مخالفان رئیس جمهور سوریه و متحد روسیه بشار اسد بوده است.

معرفی ولادیمیر پوتین

ساکت کردن منتقدان و اقدامات در غرب

در ۲۷ فوریه ۲۰۱۵، بوریس نمتسوف، رهبر مخالفان در مقابل دیدگان کرملین، تنها چند روز پس از آن که علیه مداخله روسیه در اوکراین صحبت کرده بود، کشته شد. او تنها آخرین منتقد پوتین بود که در شرایط مشکوکی ترور شد یا جان باخت.

در ژانویه ۲۰۱۶ یک تحقیق عمومی در بریتانیا پوتین را در قتل افسر سابق سرویس امنیت فدرال  الکساندر لیتویننکو، در سال ۲۰۰۶ متهم کرد. لیتویننکو که هم قبل و هم بعد از فرارش به بریتانیا علیه روابط دولت روسیه با جنایات سازمان یافته صحبت کرده بود، هنگام نوشیدن چای در بار هتل لندن با پولونیوم ۲۱۰ مسموم شد. بریتانیا دستور استرداد دو متهم را صادر کرد، اما هر دو همکاری در این ترور را رد کردند. یکی از آن ها به نام آندری لوگووی از آن زمان به عنوان عضو دوما انتخاب شده و از مصونیت پارلمانی از پیگرد قانونی برخوردار بود.

این مطلب را حتما بخوانید  زندگی ایلان ماسک

الکسی ناوالنی، یک فعال اپوزیسیون که برای اولین بار به عنوان رهبر جنبش اعتراضی ۲۰۱۱ به شهرت رسیده بود، بارها به دلیل آنچه هواداران آن را اتهامات سیاسی توصیف می کردند، زندانی شد. ناوالنی در انتخابات شهرداری مسکو در سال ۲۰۱۳ دوم شد، اما حزب پیشرفت او به دلایل رویه ای از انتخابات بعدی منع شد.

در انتخابات پارلمانی سپتامبر ۲۰۱۶، مشارکت رای دهندگان تنها ۴۷٫۸ درصد بود که کمترین میزان از زمان فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی بود. بی‌ تفاوتی رأی‌ دهندگان از «دموکراسی مدیریت‌ شده» به عنوان سیستمی که در آن ساختارها و رویه‌های اساسی دموکراسی حفظ می‌ شد، اما نتیجه انتخابات عمدتاً از پیش تعیین شده بود. حزب روسیه متحد پوتین مدعی پیروزی شد، اما ناظران انتخابات بی‌ نظمی‌ های متعددی را ثبت کردند. حزب ناوالنی به دلیل وضعیت ثبت نام خود از معرفی هر نامزدی منع شد و PARNAS به رهبری نمتسوف کمتر از ۱ درصد آرا را به دست آورد.

ولادیمیر پوتین و اقدامات او در ۲۰۱۶

تا سال ۲۰۱۶، مشارکت پوتین، توازن قدرت را در سوریه تغییر داد و شواهدی به دست آمد که نشان می‌داد روسیه در حال اجرای یک کارزار جنگ ترکیبی گسترده است و هدف آن تضعیف قدرت و مشروعیت دموکراسی‌ های غربی است. بسیاری از حملات مرز بین جنگ سایبری و جرایم سایبری را محو کردند، در حالی که برخی دیگر مداخله گرای مستقیم شوروی در دوران جنگ سرد را به یاد می آورند.

جت های جنگنده روسی به طور معمول حریم هوایی ناتو در بالتیک را نقض کردند و یک جفت حمله سایبری پیچیده به شبکه برق اوکراین صدها هزار نفر را در تاریکی فرو برد. رئیس اوکراین پترو پوروشنکو گزارش داد که کشورش در یک دوره دو ماهه در معرض بیش از ۶۰۰۰ نفوذ سایبری قرار گرفته است که تقریباً تمام بخش های جامعه اوکراین هدف قرار گرفته است. پوروشنکو اظهار داشت که بازرسان اوکراینی کارزار جنگ سایبری را به سرویس های امنیتی روسیه مرتبط کرده اند.

در مونته نگرو، جایی که دولت طرفدار غرب در حال آماده شدن برای پیوستن به ناتو بود، مقامات به سختی از توطئه ترور میلو جوکانوویچ، نخست وزیر مونته نگرو و ایجاد یک دولت طرفدار روسیه جلوگیری کردند. دادستان های مونته نگرو توطئه ای را کشف کردند که صرب های ناسیونالیست، جنگجویان طرفدار روسیه در شرق اوکراین و ظاهراً یک جفت از ماموران اطلاعاتی روسیه که کودتای برنامه ریزی شده را سازماندهی کرده بودند، را به هم مرتبط کرد.

معرفی ولادیمیر پوتین در کنار ترامپ

در ماه‌ های قبل از انتخابات ریاست‌ جمهوری ایالات متحده در سال ۲۰۱۶، یک سری حملات هکری برجسته، حزب دموکرات و هیلاری کلینتون نامزد ریاست‌ جمهوری آن را هدف قرار دادند. کارشناسان امنیت رایانه این حملات را به سرویس های اطلاعاتی روسیه گره زدند و در جولای ۲۰۱۶ هزاران ایمیل خصوصی توسط ویکی لیکس منتشر شد. ظرف چند روز، دفتر تحقیقات فدرال ایالات متحده تحقیقاتی را در مورد تلاش های روسیه برای تأثیرگذاری بر انتخابات ریاست جمهوری آغاز کرد.

بعداً مشخص شد که این تحقیقات همچنین در حال بررسی ارتباط احتمالی بین این تلاش ها و کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ، نامزد جمهوری خواه ریاست جمهوری است. ترامپ به شوخی گفت که روسیه ایمیل های هک شده را منتشر کرده است زیرا “پوتین از من خوشش می آید” و بعدا از روسیه دعوت کرد “۳۰۰۰۰ ایمیل گمشده [کلینتون] را پیدا کند.” علیرغم این اظهارات، ترامپ بارها این احتمال را که پوتین در تلاش است انتخابات را به نفع خود تغییر دهد، رد کرد.

پس از پیروزی خیره کننده ترامپ در نوامبر ۲۰۱۶، توجه دوباره بر حملات سایبری و تبانی احتمالی بین تیم کمپین ترامپ و روسیه متمرکز شد. آژانس‌های اطلاعاتی ایالات متحده به این نتیجه رسیدند که پوتین دستور داده است که یک کمپین چندجانبه برای تأثیرگذاری بر انتخابات و تضعیف ایمان به سیستم‌ های دموکراتیک آمریکا برگزار شود.

معرفی نقش ولادیمیر پوتین در اعمال تحریم های جدید

رئیس جمهور آمریکا باراک اوباما تحریم‌ های اقتصادی را علیه سرویس‌ های اطلاعاتی روسیه اعمال کرد و ده‌ ها نفر از مظنونان عملیات روسیه را اخراج کرد، اما رئیس‌ جمهور منتخب ترامپ به رد نتایج سازمان‌ های اطلاعاتی ایالات متحده پرداخت. ترامپ در ژانویه ۲۰۱۷ روی کار آمد و تحقیقات بیشتری توسط کنگره ایالات متحده برای بررسی ماهیت و میزان مداخله روسیه در انتخابات ریاست جمهوری آغاز شد. پوتین به نوبه خود وجود هرگونه کمپین برای تأثیرگذاری بر انتخابات خارجی را رد کرد.

در می ۲۰۱۷، حمله سایبری دیگری به Fancy Bear گروه مرتبط با دولت روسیه که هک حزب دموکرات را انجام داده بود، نسبت داده شد. فرانسه دور دوم انتخابات ریاست جمهوری خود را برگزار می کرد و فینالیست ها امانوئل مکرون میانه رو و مارین لوپن نامزد راست افراطی جبهه ملی بودند. لوپن قبلاً از بانکی که با کرملین در ارتباط بود حمایت مالی دریافت کرده بود و قول داد برای پایان رژیم تحریمی که پس از الحاق کریمه به روسیه وضع شده بود، تلاش کند.

تنها چند ساعت قبل از اینکه یک خاموشی رسانه ای در پوشش خبری مربوط به کمپین به اجرا درآید، مجموعه عظیمی از ارتباطات داخلی به نام “MacronLeaks” در اینترنت ظاهر شد. این تلاش بی نتیجه ماند، زیرا مکرون تقریباً دو برابر لوپن رای آورد و رئیس جمهور فرانسه شد.

تاثیر تحرکات خارجی پوتین بر اقتصاد روسیه

با بررسی معرفی نامه ولادیمیر پوتین به نظر می‌ رسد، که تحرکات خارجی پوتین سود قابل توجهی در داخل کشور ایجاد می‌ کند، زیرا با وجود اقتصاد ضعیف روسیه و فساد عمومی دولتی، محبوبیت محبوب او به طور مداوم بالای ۸۰ درصد باقی مانده است. قیمت‌ های پایین نفت و تحریم‌ های غرب چشم‌ انداز مالی بدی را تشدید کرد، زیرا سرمایه‌ گذاران خارجی تمایلی نداشتند که سرمایشان را در سرزمینی که روابط شخصی با پوتین مهم‌ تر از حاکمیت قانون تلقی می‌ شد، به خطر بیاندازند.

حتی پس از خروج روسیه از هفت فصل متوالی رکود، هم دستمزدها و هم هزینه های مصرف کننده در سال ۲۰۱۷ راکد ماندند. در میان کسانی که در نظرسنجی‌ ها نسبت به چنین مسائلی ابراز نگرانی می‌ کردند، بیشتر اوقات نخست‌ وزیر دولت پوتین، یعنی دیمیتری مدودف، سرزنش می‌ شد.

معرفی نقش ولادیمیر پوتین در دوره چهارم ریاست جمهوری

با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری مارس ۲۰۱۸، به نظر می رسید که پوتین برای چهارمین دوره ریاست جمهوری با اختلاف زیادی برنده خواهد شد. ناوالنی، چهره اپوزیسیون، از شرکت در انتخابات منع شد و نامزد کمونیست، پاول گرودینین، با انتقاد بی وقفه رسانه های دولتی مواجه شد. دو هفته قبل از انتخابات، زمانی که سرگئی اسکریپال، افسر اطلاعاتی سابق روسیه که به اتهام جاسوسی برای بریتانیا محکوم شده بود، به عنوان بخشی از مبادله زندانیان به بریتانیا آزاد شد و پوتین کانون یک حادثه بزرگ بین‌ المللی قرار گرفت.

درواق دخترش در سالزبری انگلستان در معرض یک “نوویچوک”، یک عامل عصبی پیچیده که توسط شوروی ساخته شده بود، قرار گرفته بود. مقامات انگلیسی پوتین را متهم کردند که دستور این حمله را داده است و ترزا می، نخست وزیر بریتانیا، نزدیک به دوجین عامل اطلاعاتی روسیه را که تحت پوشش دیپلماتیک در بریتانیا کار می کردند، اخراج کرد. زمانی که روس‌ ها در ۱۸ مارس ۲۰۱۸ به پای صندوق‌ های رای رفتند، اختلافات دیپلماتیک فروکش نکرده بود.

در مورد الحاق اجباری جمهوری خودمختار اوکراین کریمه به روسیه، رویدادی که باعث افزایش محبوبیت داخلی پوتین شد. همانطور که انتظار می رفت، پوتین اکثریت قاطع آرا را در انتخاباتی که آژانس نظارت مستقل گولوس آن را مملو از بی نظمی توصیف کرد، به دست آورد. پوتین آرزوی مشارکت بیشتر از پیروزی خود در انتخابات سال ۲۰۱۲ را داشت و در بسیاری از مکان‌ها پر کردن آرا مشاهده شد. کمپین پوتین نتیجه را یک “پیروزی باورنکردنی” توصیف کرد.

نشست های ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۸ ویلادیمر پوتین با ترامپ

در این بخش از معرفی ولادیمیر پوتین باید به این نکته اشاره کرد که او در ۱۶ ژوئیه ۲۰۱۸، پس از موفقیت میزبانی خوب روسیه از جام جهانی فوتبال، نشستی را در هلسینکی با ترامپ برگزار کرد. این دو در اجلاس گروه ۲۰ (G20) در هامبورگ آلمان و گردهمایی همکاری اقتصادی آسیا-اقیانوسیه در دا نانگ ویتنام در سال ۲۰۱۷ گفتگو کرده بودند، اما دیدار در فنلاند اولین دیدار رسمی آنها را رقم زد.

این ملاقات در پایان سفر ترامپ به اروپا بود که در آن روابط او با متحدان سنتی اروپایی ایالات متحده بهم زده بود. اگرچه برخی از ناظران این سوال را مطرح کردند که آیا ترامپ می‌تواند با همتای خود مانند پوتین گفتگو کند، اما ترامپ گفت که فکر می‌کند دیدار او با پوتین «آسان‌ ترین» سفر او خواهد بود.

معرفی ولادیمیر پوتین

پس از اینکه پوتین با دیر رسیدن ترامپ را منتظر نگه داشت، آن دو به تنهایی (با حضور مترجمان) حدود دو ساعت و سپس برای مدت کوتاهی در حضور مشاوران ملاقات کردند. در کنفرانس مطبوعاتی پس از آن، پوتین بار دیگر هرگونه دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ آمریکا را تکذیب کرد. ترامپ سپس در پاسخ به سوال یک خبرنگار، نشان داد که به انکار پوتین بیش از نتیجه‌ گیری سازمان‌ اطلاعاتی خودش که تنها چند روز قبل منجر به کیفرخواست وزارت دادگستری آمریکا علیه ۱۲ مامور اطلاعاتی روسیه شده بود، اعتماد دارد و موجی از شوک به راه انداخت.

ترامپ با این فرصت که اقدامات متجاوزانه روسیه را محکوم کند، در عوض آمریکا را به خاطر روابط تیره‌ آمیزش با روسیه سرزنش کرد. ترامپ همچنین از پیشنهاد پوتین برای اجازه دادن به بازرسان آمریکایی برای مصاحبه با عوامل روسیه در ازای دسترسی روسیه به آمریکایی‌ های مورد علاقه در تحقیقات روسیه استقبال کرد.

 

معرفی نقش ولادیمیر پوتین در تغییر قانون اساسی و حمله به اوکراین

پوتین در ژانویه ۲۰۲۰ اعلام کرد که قصد دارد قانون اساسی روسیه را به گونه‌ ای اصلاح کند که محدودیت‌ های دوره ریاست‌ جمهوری را لغو کند و راه را برای ماندن او در سمت نامحدود هموار کند. مدودف بلافاصله از سمت نخست وزیری استعفا داد و اظهار داشت که دولت جدید به پوتین “فرصتی می دهد تا تصمیماتی را که باید بگیرد.” تغییرات پیشنهادی قانون اساسی به سرعت توسط مجلس قانونگذاری روسیه تصویب شد، اما پوتین یک همه پرسی ملی در این مورد برنامه ریزی کرد، اقدامی که منتقدان آن را چیزی فراتر از تئاتر سیاسی توصیف کردند. جای تعجب نیست که نتیجه یک تایید قاطع دستور کار پوتین بود، اما گروه های مخالف خاطرنشان کردند که هیچ نظارت مستقلی بر روند انتخابات وجود ندارد.

در ۲۰ آگوست ناوالنی در پروازی از شهر تومسک سیبری به شدت بیمار شد و آزمایشات بعداً تأیید کرد که او در معرض نوویچوک قرار گرفته است. ناوالنی برای بهبودی به آلمان فرستاده شد و ماه بعد نامزدهای اپوزیسیون در انتخابات محلی که در منطقه ای که ناوالنی در آن کارزار تبلیغاتی انجام می داد، عملکرد شگفت انگیزی داشتند. کرملین دست داشتن در این مسمومیت را رد کرد، اما چنین اعتراضاتی به طور فزاینده ای غیرقابل قبول شده بود، زیرا حمله به ناوالنی تنها آخرین مورد از یک سری طولانی از تلاش ها برای جان منتقدان پوتین بود.

معرفی نقش ولادیمیر پوتین در سال ۲۰۲۲

در اواخر سال ۲۰۲۱ پوتین دستور تجمع گسترده نیروهای روسیه در امتداد مرز اوکراین را صادر کرد. واحدهای بیشتری به بلاروس اعزام شدند تا ظاهراً در تمرینات مشترک با ارتش بلاروس شرکت کنند. دولت های غربی در مورد آنچه که به نظر می رسید تهاجم قریب الوقوع روسیه باشد، ابراز نگرانی کردند، اما پوتین وجود چنین برنامه هایی را رد کرد. تا فوریه ۲۰۲۲ نزدیک به ۱۹۰۰۰۰ سرباز روسی آماده حمله به اوکراین از پایگاه ‌های رو به جلو در روسیه، کریمه تحت اشغال روسیه، بلاروس و منطقه تحت حمایت روسیه در ترانس ‌دنستریا در مولداوی بودند.

علاوه بر این، واحدهای آبی خاکی تحت پوشش تمرینات دریایی برنامه ریزی شده قبلی در دریای سیاه مستقر شدند. پوتین در ۲۱ فوریه استقلال جمهوری ‌های مردمی خودخوانده  دونتسک و لوهانسک را به رسمیت شناخت و عملاً توافقنامه صلح مینسک ۲۰۱۵ را باطل کرد. در ساعات اولیه صبح ۲۴ فوریه، پوتین آغاز یک “عملیات نظامی ویژه” را اعلام کرد و صدای انفجارها در شهرهای سراسر اوکراین شنیده شد. ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌ جمهور اوکراین گفت که کشورش از خود دفاع خواهد کرد و رهبران غربی این حمله غیرقانونی را محکوم کردند و وعده تحریم‌های سریع و شدید علیه روسیه دادند.